شنبه ۱٦ اسفند ۱۳۸٢ مرگ انسانيت از همون روزی که دست حضرت قابيل گشت آلوده به خون حضرت هابيل از همون روزی که فرزندان آدم زهر تلخ دشمنی تو خونشون جوشيد آدميت مرد گرچه آدم زنده بود ازهمون روزی که يوسف رو برادراش به چاه انداختند از همون روزی که با شلاق و خون ديوار چين رو ساختند آدميت مرده بود بعد دنيا, هی پر از آدم شد و اين آسياب گشت و گشت قرن ها از مرگ آدم هم گذشت ای دريغ آدميت برنگشت قرن ما روزگار مرگ انسانيت است سينه دنيا ز خوبی ها تهی است
................................................ ©All Right Reserved By Majid.R 2003-2011 |
Main Contact us سردبير:همينه,خودشه
Archive [
..... ]
..... ... |
