روزی يک مرد ثروتمند,پسر کوچکش را به ده برد تا به او نشان دهد مردمی که در آنجا زندگی می کنند چقدر فقير هستند.آنها يک روز و يک شب را در خانه محقر يک روستايی به سر بردند.در راه بازگشت و در پايان سفر, مرد از پسرش پرسيد:نظرت در مورد مسافرتمان چه بود؟
پسر پاسخ داد :عالی بود پدر!
پدر پرسيد:آيا به زندگی آنها توجه کردی؟
پسر پاسخ داد:فکر می کنم!
و پدر پرسيد: چه چیزی از اين سفر ياد گرفتی؟
پسر کمی انديشيد و بعد به آرامی گفت: فهميدم ما در خانه يک سگ داريم و آنها چهار تا .ما در حياتمان يک فواره داريم و آنها رودخانه ای دارند که نهايت ندارد.ما در حياتمان فانوسهای تزينی داريم و آنها ستارگان را دارند حياط ما به ديوارهايش محدود می شود اما باغ آنها بی انتهاست!در پايان حرفهای پسر زبان مرد بند آمده بود.پسر اضافه کرد:متشکرم پدر که به ما نشان دادن که ما واقعا چقدر فقير هستيم.

از کتاب هفده داستان کوتاه کوتاه از نويسندگان ناشناس