هر كس خواست قدم در اين راه نهد ، نهى كرديم او را ،به او گفتيم کجا؟! ننت از اين راه رفته يا بابات؟ از روی نعشمان گذشتند و به حرفمان گوش ندادند ، فردا كه سراغشان را گرفتيم گفتند عاشق شده است ! گفتيم به درک ...! . كس ديگر ديديم که مى خواهد پا در اين راه نهد ، از قصه ها برايش گفتيم ، از خاطرات عاشقان روايت كرديم برايش ، ترسانديمش كه اين راه تو نيست او بى توجه از كنارمان گذشت و در آن وارد شد . بر آن چراغ قرمز گذاشتيم از آن گذشتند و از جريمه اش نهراسيدند ، بر در آن تابلوى عبور ممنوع نهاديم از آن گذشتند و به عواقبش فكر نكردند .به شركت گاز گفتيم بر وروديش كانالى حفر كند ، كرد و از كانال گذشتند و وارد آن راه گشتند . به شهردارى گفتيم بر وروديش مانعى گذاشت ، قد بلند ها از روى آن پريدند و كوتاه قدها از زير آن گذشتند و سرانجام بر در آن ديوارى از همان جنس ديوار چين _ البته ژاپنى آن را ...! _ كشيديم ، فردايش ديديم ديوار سوراخ شده و از آن وارد مى شوند و بر روى ديوار ، سرخ رنگ نوشته بود :

راهى است راه عشق كه هيچش كناره نيست

                     آنجا جز آنكه جان بسپارند چاره نيست

                         هر گه كه دل به عشق دهى خوش دمى بود

                                      در كار خير حاجت هيچ استخاره نيست

  ما نيز سر خم كرديم و از آن سوراخ گذشتيم !